“Judgemental মানুহবোৰৰ বিষয়ে তুমি কি ক’বা?”সন্ধিয়াৰ ৰসাল আড্ডাৰ মাজত হঠাৎ অনুৰাগৰ প্ৰশ্নবাণত থমকি ৰ’লো৷সস্তীয়া ফ্লেকৰ ধোৱাখিনি হাওঁফাওঁলৈ উজাই এক বিশেষ কায়দাৰে নাকেৰে এৰি দি লাল চাহৰ গিলাচটোত এসোহা মাৰি লাহেকৈ ক’লো,”সকলো মানুহেই Judgemental,তুমি,মই,আমি সকলো৷”সন্ধিয়াৰ সময়ছোৱাত চাচাৰ দোকানৰ সন্মুখত আড্ডা মৰাটো আমাৰ পুৰণি অভ্যাস৷আড্ডা মানে আৰু কি ক’ৰণাৰ পৰা মামায়ে বিলোৱা ৰঙা স্কুটী আৰু কলেজৰ ধুনীয়া জুনিয়ৰ কেইজনীলৈকে কোনো বিষয়েই আমাৰ আড্ডাৰ পৰা বাদ নপৰে৷আমাৰ মানে মই,অনুৰাগ,প্লাৱন আৰু সপ্তৰ্ষি দা৷”সকলো মানুহেই Judgemental এইটো আকৌ তই কেনেকুৱা কথা কলি৷সকলো মানুহেইটো আৰু তোৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড নহয় যে কথাই প্ৰতি Judgement পাছ কৰিব”নিজৰ ৰসিকতাবোধত নিজেই ধেকধেকাই হাঁহি সপ্তৰ্ষি দাই ক’লে৷সপ্তৰ্ষি দা আমাৰ চিনিয়ৰ৷মানুহটো বিৰাটেই জমনি৷শুকান জেওৰা খৰি চেপিও ৰস উলিওৱা মানুহ৷”সপ্তৰ্ষি দা আপোনাৰ মতে প্লাৱন Judgemental হয় নে নহয়?” মোৰ চমু প্ৰশ্নৰ বিপৰীতে সপ্তৰ্ষি দাৰ এহালিচামানৰ উত্তৰ,”আৰে প্লাৱন,আমাৰ প্লাৱন বাবা,বেটেৰী-চচমিষ্ট আৰে ইটো বিৰাট নিৰীহ প্ৰাণী৷Judgement,Opinion,Advice এই সকলোবোৰফালৰ পৰাই এটা প্ৰকাণ্ড শূণ্য৷সেয়ে এতিয়ালৈকে মালৱিকাৰ সৈতে সংসাৰখন ইমান ধুনীয়াকৈ চলি আছে৷বেটাৰ পাঁচবছৰত গাৰ্লফ্ৰেণ্ডৰ সৈতে এবাৰো থোতামোজা লগা নাই৷আমিকেইটাই চোন এতিয়ালৈকে চাৰি-পাঁচবাৰকৈ দেৱদাসৰ বেশ ল’লো৷”সপ্তৰ্ষি দাৰ Compliment শুনি প্লাৱনৰ মুখত তেতিয়া লাজকুৰীয়া হাঁহি৷”বাৰু প্লাৱন তোমাক যদি মই এগিলাচ মিনাৰেল ৱাটাৰ আৰু এগিলাচ নৰ্দমাৰ পানী দিওঁ,তুমি কোন গিলাচ খাবা?” “মিনাৰেল ৱাটাৰ গিলাচ”স্বভাৱসুলভ ভাবেই মাত্ৰ দুটা শব্দেৰে প্লাৱনে উত্তৰ দিলে৷”চাওঁক সপ্তৰ্ষি দা প্লাৱন বা যিকোনো মানুহেই নৰ্দমাৰ পানীতকৈ মিনাৰেল ৱাটাৰক preference দিব৷মানে আমি সকলোৱেই judgemental,এই যে অলপ আগেয়ে আপুনি প্লাৱন judgemental নহয় বুলি ক’লে সেইটোও একপ্ৰকাৰৰ judgement,মানে আমি সকলো judgemental. LHS=RHS.Hence proved.”নিজৰ যুক্তিক সবলভাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ আনন্দত এটা মিচিকিয়া হাঁহি মোৰ মুখত ফুটি উঠিল৷”বাৰু মানি ল’লো,আমি সকলো Judgemental আৰু আমি সকলোৱেই সকলোকে লৈ Judgement দিও,তেনেহ’লে কাৰোবাৰ কথাই আমাৰ মনত কিয় আঘাত দিয়ে,ইমান সংঘাত,চিন্তা আৰু অৰ্ন্তদ্বন্দ্ব কিয়?”এইবাৰ মই জব্দ হ’লো৷অনুৰাগৰ দ্বিতীয়টো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ মোৰ হাতত নাছিল৷”কি হে দাৰ্শনিক চাহাব৷ Any logic”সপ্তৰ্ষি দাই মিচিকিয়াই সুধিলে৷মই মাত্ৰ মুৰ জোকাৰিলো৷জৰ্দা পাণখন মুখত ভৰাই এইবাৰ গহীন সুৰত সপ্তৰ্ষি দাই আৰম্ভ কৰিলে,”চা ভবিষ্যতৰ কোনো এক ঘটনাপ্ৰৱাহক আমাৰ মস্তিস্কই নিজৰ সুবিধানুসাৰে কল্পনা কৰি লয়,নিজৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে৷ধৰা হ’ল মই তোক সাংঘাতিক ভাল আৰু চোকা ল’ৰা বুলি সকলোৰে আগত গাই ফুৰাটো তই কল্পনা কৰ৷কিন্তু মোৰ judgment টো হ’ল ওলোটা৷মই আমাৰ জুনিয়ৰ কেইজনীৰ আগত ক’লো ক’লো তই এটা মস্ত অলগৰ্দ্ধ,বদমাছ,গাধা,নিক্কমা৷”হ’ব হ’ব সপ্তৰ্ষি দা chance তে dance মাৰিব নালাগে,পিছৰখিনি,পিছৰখিনি৷সপ্তৰ্ষি দাৰ মুখৰ পৰা কথাখিনি কাঢ়ি আনি মই ক’লো৷”বাৰু দে৷এতিয়া শুন”পিকখিনি পেলাই পুনৰ সপ্তৰ্ষি দাই আৰম্ভ কৰিলে,”এতিয়া মোৰ judgement টো শুনি তোৰ অন্তৰ একেবাৰে জুবিন দাৰ আইনা ভঙা দি ভাগিব হিয়াখনিৰ আইনাখনৰ দৰে ভাগি গ’ল৷এতিয়া দোষটো তোৰ৷চা বাবা judgement দিয়াটো মোৰ কাম,মই দি দিলো,সেইটো তোৰ আশা-আকাংক্ষাৰ বিপৰীত মেৰুত থিয় দিলে৷এতিয়া এই আশা I mean expectation ৰ সাগৰত বুৰ যাবলৈ তই নিজকে নিজেই বাধ্য কৰিছ৷ইয়াত মোৰ judgement টোৰ কোনো দোষ নাই৷এতিয়া তই মোৰ judgement টোক accept কৰি পাত্তা নিদিয়াকৈ আগবাঢ়ি যাওঁ নে তাকে ভাবি-ভাবি মুৰৰ চুলি সৰুৱাই দিয় সেয়া তোৰ কথা৷আৰে ভাই time never heals only acceptance can”দাৰ্শনিকৰ ষ্টাইলত ভাষণৰ সামৰণি মাৰি সপ্তৰ্ষি দাই পুনৰ চাহৰ গিলাচত সোহা মাৰিলে৷”কিন্তু এই ধৰক জুনিয়ৰ কেইজনী,সমাজখন সিহঁতে আপোনাৰ judgement শুনি মোৰ বিষয়ে কি ভাবিব?”ধেমেলীয়া সুৰত মই সপ্তৰ্ষি দাক সুধিলো৷সপ্তৰ্ষি দাই এইবাৰ ফুচফুচাই আৰম্ভ কৰিলে,” Orgasm মানে চৰম সুখৰ সময়ত তই তোৰ সংগীৰ সুখৰ খবৰ ৰাখ৷”সপ্তৰ্ষি দাৰ এই অবান্তৰ প্ৰশ্নটো শুনি চকু ডাঙৰ কৰি কৃত্ৰিম ধমকি সোধাই মই ক’লো,” কি কথা সোধেহে সপ্তৰ্ষি দা,নাৰাখো,কিয় ৰাখিম,আপুনি ৰাখে নেকি?”এইবাৰ ধেকধেকাই হাঁহি সপ্তৰ্ষি দাই আৰম্ভ কৰিলে,”That’s the matte my child,তই নাৰাখ,মই নাৰাখো,তোৰ তায়ো নাৰাখে,দুনিয়াৰ কোনেও নাৰাখে,যদি কোনোবাই ৰাখে সি মহা মূৰ্খ৷ Judgements are just like orgasms everyone cares about the own and never give a shit to the others,আৰু যদি কোনোবাই কেয়াৰ কৰে সি এটা গছত লগা জধামূৰ্খ৷”সপ্তৰ্ষি দাৰ final argument টো শুনি এইবাৰ আমি আটাইকেইটাই উচ্চস্বৰে হাঁহি দিলো৷ইমান পৰে মনে-মনে আমাৰ আলোচনা শুনি থকা চাচাই এইবাৰ নিজৰ judgement টো আগবঢ়ালে,”ঐ ল’ৰাহঁত৷ইমানকৈ যে হাঁহিলি,ই সপ্তৰ্ষিয়ে কিবা ফুচুৰি কৰিলে ন,ই সপ্তৰ্ষি ল’ৰাটো কিন্তু তামাম জমনি দেই৷

অত্যাধুনিক চহৰৰ কদৰ্য্যময় ফুটপাথ
আমাৰ লক্ষ্য চাচাৰ দোকান,বিশ টকাত এক প্লেট ৰুটী৷
তিনিখন ৰুটী,এবাটি বগা মটৰৰ পনীয়া ঘুগুনি আৰু অলপমান কেচা পিয়াজ;
ৰুটী ছিঙি আছো,গোগ্ৰাসে ক্ষন্তেক পিছতে পুনৰ দৌৰিব লাগিব
দৌৰি থকাই জীৱন নহয়,মানুহবোৰ এন্দুৰ নহয়,
কিন্তু মানুহবোৰ দৌৰিবলৈ বাধ্য
তিনিখন ৰুটীৰ আৰু ঘুগুনিৰ বাতিটোৰ বাবে!
অত্যাধুনিক চহৰৰ কদৰ্য্যময় ফুটপাথ
লক্ষ্য আমাৰ চাচাৰ দোকান
এক প্লেট ৰুটীৰ দাম বিশ টকা,এন্দুৰ দৌৰৰ পৰিশ্ৰমিক এই বিশ টকা,
তিনিখন ৰুটীৰে আমাৰ পেট নভৰে
হ’লেও আমি দৌৰিব লাগিব
আস উদং পেটৰ কি যে যন্ত্ৰণা!
পিছে উদং মস্তিস্ক আৰু উদং হৃদয়ৰ যন্ত্ৰণাৰ কোনে খবৰ ৰাখে!
কদৰ্য্যময় ফুটপাথেৰে আমি এনেকৈয়ে দৌৰি থাকো
পাৰ হৈ যায় সময়,মাহ,ঋতু আৰু বছৰ,
কিতাপৰ আলমাৰিত মকৰাই জাল গুঠে আৰু
পুৰণিকলীয়া এলান্ধুৰ সৈতে মিতিৰালি কৰি পৰিত্যক্ত হৈ ৰয়
লিংকণৰ গণতান্ত্ৰিক মূল্যবোধ আৰু মাৰ্ক্সৰ শ্ৰেণীসংগ্ৰাম,
উদং মস্তিস্কই বুভুক্ষু ৰজনীবোৰলৈ ভয় কৰে
উদং মস্তিস্কই ভয় কৰে ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰক
ভয়াৰ্ত উদং মস্তিস্ক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ অপৰাগ
কিয় ৰুটীৰ দাম বিশ টকা আৰু কিয় আমাৰ জীৱনৰ সমস্ত ত্যাগৰ মূল্য মাত্ৰ বিশ টকা?
উদং পেটৰ তাগিদাত উদং মস্তিস্ক দৌৰত নামে
আৰু এনেকৈয়ে আমি পাহৰি যাওঁ নেৰুদাক,পাহৰি যাওঁ ৱৰ্ডছৱৰ্থক আৰু পাহৰি যাওঁ আমাৰ প্ৰেয়সীক!
কাৰণ আমাৰ লক্ষ্য চাচাৰ দোকান,
আমাৰ লক্ষ্য এক প্লেট ৰুটী,
আমাৰ লক্ষ্য জীৱনৰ সমস্ত ত্যাগৰ বিনিময়ৰ এখন খমখমীয়া বিশ টকীয়া নোট,
সেয়ে মোৰ দেশত লিংকণৰ জন্ম নহয়,
মোৰ দেশত লেনিনৰ জন্ম নহয়,
মোৰ দেশত মোহম্মদ ডাৰউইছৰ জন্ম নহয়,
আৰু মোৰ দেশত মানুহৰো জন্ম নহয়!
কাৰণ বুভুক্ষু ৰাষ্ট্ৰৰ এন্দুৰবোৰৰ বাবে
প্ৰেম আৰু চিন্তা এটা নিষিদ্ধ অধ্যায়৷

সংস্কৃতৰ আয়াম শব্দৰ ইংৰাজী অৰ্থ হ’ল “Dimension”.আয়াম পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এটা সাম্যক(Basic) আৰু অতীৱ প্ৰয়োজনীয় ধাৰণা৷ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৰ্বমুঠ আয়াম সম্পৰ্কে আজিও আধুনিক বিজ্ঞান নিশ্চিত ন’হয়৷সনাতন সভ্যতাৰ পৌৰাণিক গ্ৰন্থ বেদত ব্ৰহ্মাণ্ডত সৰ্বমুঠ ৮৪ টা আয়াম বিৰাজমান বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰে দহটা আয়ামক মুখ্য আয়ামৰ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছে৷

সহজকৈ ক’বলৈ গ’লে এডাল কাল্পনিক সৰলৰেখা(যাৰ কেৱল দৈৰ্ঘ্য হে আছে প্ৰস্থ আৰু উচ্চতা নাই ,have only X coordinate and lacks Y and Z coordinate) প্ৰথম আয়ামৰ(1 st dimension) ৰ উদাহৰণ৷স্কুলীয়া দিনবোৰত আমি বহিত অংকণ কৰা জ্যামিতিক চিত্ৰবোৰৰ যাৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু প্ৰস্থ আছে কিন্তু উচ্চতা প্ৰায় শূণ্য(have X and Y coordinate but lack Z coordinate) সেইবোৰ দ্বিতীয় আয়াম( 2nd Dimension) ৰ উদাহৰণ৷আমাৰ ব্ৰহ্মাণ্ডখন তৃতীয় আয়ামত আছে৷আমাৰ এই ব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰতিটো পদাৰ্থই তৃতীয় আয়ামৰ অৰ্থাৎ দৈৰ্ঘ্য,প্ৰস্থ আৰু উচ্চতা আছে( have X,Y and Z coordinate)৷বেদৰ অনুসৰি স্বৰ্গ,মৰ্ত্য আৰু পাতাল এই সকলোবোৰ তৃতীয় আয়ামৰ অৰ্ন্তগত৷

বেদ আৰু আধুনিক বিজ্ঞান উভয়েই সময়(Time)ক চতুৰ্থটো আয়াম(4 th Dimension) ৰূপে স্বীকৃতি দিছে৷আমি জন্মৰ পৰা মৃত্যু পৰ্য্যন্ত এক সময়ৰ পথেৰে গতি কৰিছো(along with X,Y,Z Time is also an another coordinate).দৈৰ্ঘ্য,প্ৰস্থ,উচ্চতাক স্থান হিছাপে কল্পনা কৰি(considering X,Y,Z as Space) আমি স্থান-সময়(Space-Time)গ্ৰাফ অংকণ কৰিব পাৰো৷সময়ৰ গতিক আমি সকলোৱেই অনুভৱ কৰো আৰু বহু পৰিবৰ্তনৰ সাক্ষী হৈ ৰও কিন্তু আমি সময়ক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰো কাৰণ আমি তৃতীয় আয়ামৰ বাসিন্দা আৰু সময় এক উচ্চ আয়াম(Higher Dimension)৷

পঞ্চম আয়ামক(5th Dimension) ক বেদত ব্ৰহ্মলোক বুলি অভিহিত কৰিছে৷ব্ৰহ্মলোকৰ সময় আমাৰ সময়তকৈ পৃথক৷সত্য যুগৰ পৰা কলিযুগলৈকে সম্পূৰ্ণ সময়ছোৱাক এক কল্প বুলি কোৱা হ’য় আৰু আমাৰ এক কল্পই ব্ৰহ্মলোকৰ এদিন৷ব্ৰহ্মলোকৰ অধিপতি ব্ৰহ্মাই আমাৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা সেয়ে ব্ৰহ্মাক আমি আধুনিক বিজ্ঞানৰ Big Bang অথবা মহানাদ সূত্ৰৰ সৈতে ৰিজাব পাৰো৷বেদত বৰ্ণিত অনুসৰি এই সৃষ্টিত অনন্ত কোটি ব্ৰহ্মাণ্ড আছে(infinite number of universe) আৰু প্ৰতিখন ব্ৰহ্মাণ্ডৰ বাবে একোজনকৈ ব্ৰহ্মা থাকে৷ব্ৰহ্মলোকৰ সময় অনুসৰি ব্ৰহ্মাৰ আয়ুসকাল এশবছৰ৷অৰ্থাৎ পৃথিৱীৰ সময় অনুসৰি এশকল্পৰ অন্তত ব্ৰহ্মলোকৰ ধ্বস হৈ পুনঃ সৃষ্টি হয়৷

ষষ্ঠ আয়ামক(6 th Dimension) ক বেদত বিষ্ণুলোক বুলি অভিহিত কৰা হৈছে৷অনন্ত কোটি ব্ৰহ্মাণ্ড আৰু ব্ৰহ্মলোক বিষ্ণুলোকৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত৷বিষ্ণুলোকত শ্ৰীবিষ্ণু তিনিটা ভিন্ন ৰূপত বিৰাজমান৷প্ৰথমে গৰ্ভকাশী বিষ্ণু যাৰ নাভিকমলৰ পৰা ব্ৰহ্মাৰ জন্ম৷আধুনিক বিজ্ঞানৰ সৈতে ৰিজালে আমি গৰ্ভকাশী বিষ্ণুক বিগ বেংৰ উৎপত্তিৰ কাৰক শক্তি বুলিবও পাৰো৷দ্বিতীয়তে মহাবিষ্ণু যি অনন্ত কোটি ব্ৰহ্মাণ্ডক নিয়ন্ত্ৰিত ৰূপত শক্তিৰ যোগান ধৰে(পালনকৰ্তা) আৰু কায়াকাশী বিষ্ণু যি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ বৃহত্তমৰ পৰা ক্ষুদ্ৰতমলৈকে প্ৰতিটো কণাতে নিহিত থাকে অৰ্থাৎ আজিৰ বহু চৰ্চিত ইশ্বৰ কণা(God Particle)৷

সপ্তম আয়াম(7 th Dimension) ক বেদত এক উৎজ্বল মংগলময় জ্যোতি বুলি অভিহিত কৰা হৈছে৷বেদৰ Cosmic Ray Theory সম্পৰ্কে ভবিষ্যতে কেতিয়াবা আলোচনা কৰিলে এই সম্পৰ্কে পুনৰ লিখিম৷

অষ্টম আয়াম(8 th Dimension) হ’ল কৈলাশ য’ত স্বয়ং মহাদেৱ বিৰাজমান আৰু অষ্টম আয়ামৰ পৰা মহাদেৱে অন্যান্য আয়াম সমূহক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে৷নৱম আয়াম(9 th Dimension) হ’ল ক্ষীৰসাগৰ য’ত শ্ৰী নাৰায়ণ অনন্ত শৰ্য্যাত বিৰাজমান হৈ প্ৰতিটো আয়ামৰে পৰিচালনা কৰে৷নৱম আয়ামতেই ভৌতিক ব্ৰহ্মাণ্ডৰ অন্ত পৰে৷কাৰণ দশম আয়ামত পৰমাত্মা অভৌতিক ৰূপত বিৰাজমান৷পৰমাত্মাৰ সেই ৰূপক বেদত সত্যনাৰায়ণ,সদাশিৱ প্ৰভৃতি বিভিন্ন নামেৰে অভিহিত কৰিছে৷দশম আয়াম(10 th Dimension) অৰ্থাৎ পৰমাত্মা সৰ্বব্যাপী৷সৃষ্টিয়েই পৰমাত্মা আৰু পৰমাত্মাই সৃষ্টি৷পৰমাত্মাৰ এই ৰূপ দৰ্শনৰ সৌভাগ্য গীতাৰ জ্ঞান শ্ৰৱণ কৰি থকাৰ কালত অৰ্জুনৰ হৈছিল৷সকলো আত্মাৰ মূল লক্ষ্য দশম আয়ামত উপনীত হৈ পৰমাত্মাত মিলিত হোৱা অৰ্থাৎ মোক্ষ লাভ আৰু মোক্ষ লাভৰ এই পথেই হ’ল ধৰ্ম,যি চিৰশাশ্বত আৰু সনাতন৷

সূৰ্য্যৰ প্ৰখৰ তাপত চিৰালফটা দিয়া বোপাইৰ পথাৰখনে
মোৰ বুকুৰ কেচা তেজবোৰ শোহে
মই আকাশলৈ ৰ লাগি চাও
কিজানিবা দুৰ দিগন্তত দেখা পাওঁ
এচমকা কলীয়া ডাৱৰ!
ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰযুক্তিৰ নলীৰে নিৰ্গত শীতল পানীৰ ধাৰা
আমাৰ প্ৰতিবাদ দমনৰ পক্ষত অথচ মোৰ সেউজীয়া পথাৰখনৰ বিৰূদ্ধে;
আমাৰ তেজ,আমাৰ ঘাম,
আমাৰ পথাৰ,আমাৰ শ্ৰম,
কিন্তু ফচলবোৰ তোমালোকৰ!
বুভুক্ষু উজাগৰী নিশাবোৰ আমাৰ
আৰু আমাৰ তেজৰ চেকুৰা লগা ৰুটীবোৰ তোমালোকৰ!
ৰাষ্ট্ৰই যেতিয়া শোষণকাৰী হয়;
ৰসাল সাধুকথাত পৰিণত হয়
ভদ্ৰ সমাজৰ পঢ়াশালিত পঢ়োৱা সমাজবাদৰ সাধুকথা;
স্বাধীন দেশৰ পৰাধীন সংবিধান
আমি সকলো সমান কিন্তু তোমালোক আমাতকৈ বেছিকৈ সমান;
সেয়ে তোমালোকৰ শোষণবোৰ বৈধ
আৰু আমাৰ প্ৰতিবাদৰ বিৰূদ্ধে ৰাষ্ট্ৰৰ এই বেত্ৰাঘাত৷
ভিৰৰ মাজত বিদ্ৰুপৰ বাণী “কৃষকৰ গাড়ী!”
যেন সম্ৰাজ্ঞী মেৰীৰ কঠুৱা অন্তৰে পুনশ্চঃ উচ্চাৰণ কৰিছে
সেই বিষময় কন্ঠ,”Let them eat cake.”
বুভুক্ষু উজাগৰী নিশাবোৰত
তোমালোকৰ ঘৃণা আৰু নিস্পেষণৰ শীতৰ সৈতে সংগ্ৰাম কৰি আমি সমদল কৰো
কাৰণ বসন্তৰ গিলোটিন এতিয়াও যে বহুদুৰ৷
(অৰুণাভ খাউন্দ ২৮/১১/২০২০)

একদিস্তা উকা কাগজ আৰু এটা ৰাইটো মিটাৰ
সন্ধিয়াৰ শীতল বতাহজাকৰ সৈতে খিকিন্দালি কৰি আতৰি যায়
নিক’টিনৰ বিষাক্ত ধোৱা;
বাৰে-বাৰে চুম্বন কৰো কপাহী ফিল্টাৰটোত
ছটকীয়া ফ্লেকৰ টুকুৰাটোৰ সৈতে ক্ৰমশ ছাই হৈ যায়,
প্ৰেম,আশা আৰু উকা হৃদয়ৰ আৱেগ৷
শুভ্ৰ কাগজবোৰ উকা হৈ ৰয়
মৃতদেহক ঢাকি দিয়া কাপোৰখনৰ দৰে,
কলম ব্যৰ্থ হয় কবিতাক প্ৰসৱ কৰাত
এই যে যন্ত্ৰমানৱৰ অনুভূতিহীন জীৱনশৈলী
এয়া কি মৃত্যুৰ বিভীষিকা নহয়?
তত্ত্ব,বিবেক,আলোচনা আৰু সংঘাত;
সভ্যতাৰ এন্দুৰ দৌৰত
মস্তিস্কত জ্বলি উঠে মানৱতাৰ চিতা
চহৰখনৰ হৃদয়তো কাহানিবাই পাষাণ হৈ গ’ল৷
বিবেকেৰে পৰিচালিত আবেগশূণ্য যন্ত্ৰমানৱৰ
কলম বাৰে-বাৰে ব্যৰ্থ হয় কবিতাৰ সৃষ্টিত
তত্ত্বই কোঙা কৰা মস্তিস্কই জন্ম দিৱ নোৱাৰে
আন এখন ছোভিয়েটৰ
ছোভিয়েটোতে এটা আবেগময়ী কবিতাৰেই নাম৷(অৰুণাভ খাউন্দ,২৫ নৱেম্বৰ ২০২০)

आँखों ही आँखों मे बातो ही बातो मे कभी कभी जान पहचान होंगी सुन लो ये कहानी हसीना एक अनजानी किसी दिन मेहरवान होंगी …… “থোৱা হে এতিয়া আৰু তোমাৰ হাসীনাজনি অনজানি হৈ থকা নাই৷” শীতকালৰ কুৱলীসিক্ত সন্ধিয়াটোক উমাল কৰি তাই মোৰ আৰু কাষ চাপি আহি কাণৰ কাষত ফুচফুচাই ক’লে৷এনেকৈয়ে বেসুৰা গীত গোৱা প্ৰেমিকজনৰ প্ৰতি সদায় মেহেৰবান হৈ ৰ’বা জানো?তাইৰ হাতখনত আলফুলে স্পৰ্শ কৰি সুধিলো৷”উমমমম” এটা লাজকুৰীয়া হাঁহি মাৰি তাই ক’লে৷তাইৰ চকুলৈ চাই ৰ’লো সলাজ হাঁহি আৰু এজোলোকা প্ৰতিশ্ৰুতিৰে এহাল চিনাকী চকু৷

সেইদিনা তাইৰ কথাবোৰত কিবা খোকোজা লাগিছিল৷বহুবাৰ সোধাৰ পিছত থোকাথোকি মাতেৰে কৈছিল৷”মোৰ আৰু এই ভালপোৱা আৰু কিবাকিবিবোৰ ভাল নলগা হৈছে৷মই নোৱাৰিম৷মোক যাবলৈ দিয়া৷”আজি তাইৰ অশ্ৰুসিক্ত চকুহাল কিন্তু মোৰ অপৰিচিত আছিল৷মুক হৈ ৰৈছিলো৷বহুবাৰ নিজকে প্ৰশ্ন কৰিছিলো,”কিয়?”A Smile is a curve that sets everything straight.”সদাব্যস্ত কংক্ৰিটৰ চহৰৰ অধিবাসী সকলৰ সন্মুখত হাঁহি থকাৰ অভিনয় কৰিছিলো,প্ৰতিদিনে আৰু নিশা ৰঙীণ পানীয়ৰ গিলাচ হাতত লৈ দেৱদাস হোৱাৰ আখৰা কৰিছিলো৷

সময়ৰ লগে-লগে স্মৃতিবোৰ ধূসৰ হৈ পৰে৷জীৱনৰ এন্দুৰ দৌৰৰ তাগিদাত দেৱদাস পুনৰ ভদ্ৰলোক হ’বলৈ বাধ্য হৈছিল৷হয়তো দেৱদাসৰ সমান দুৰ্বল নহয় অথবা দেৱদাসৰ তুলনাত মোৰ প্ৰেম কিছু হ’লেও কৃত্ৰিম আছিল৷ইয়াৰ মাজতে তাইক বহুবাৰ লগো পাইছো৷তাইৰ চকুহাললৈ চাওঁ৷তাইৰ চকুহাল আজিকালি মোৰ বাবে সাঁথৰ৷কি থাকে বাৰু তাত ঘৃণা,বিৰক্তি নে কৰুণা!কিন্তু এই চকুহাল মোৰ পৰিচিত নহয়৷সেই সলাজ হাঁহি আৰু প্ৰতিশ্ৰুতিৰ ধল থকা চকুহাল আজিও মই ভিৰৰ মাজত বিছাৰি ফুৰো৷জানোচা কেতিয়াবা কোনোবা অচিনাকি গাভৰুৰ মাজত বিচাৰি পাই যাওঁ;বেসুৰা কন্ঠৰ প্ৰেমিকৰ গীত শুনি ভাল পোৱা কোনোবা পাগলী৷

শামুকবোৰ খোলাত সোমাই
টোপনি গ’ল,এয়া যে কুৱলীসনা শীতকাল
শামুকবোৰ শুলে আৰু আমিও শুলো,
শুই পৰিল মাৰ্ক্স,শুই পৰিল লেনিন আৰু শুই পৰিল লিংকণ৷
আদৰ্শৰ সাগৰৰ অটল গৰ্ভত
সুপ্ত হৈ আছে গণতন্ত্ৰ,
খোলাত বন্দী শামুকবোৰৰ পেটত বগা মাণিকৰ ৰূপত,
বসন্তৰ আগমণৰ বাবে এতিয়াও আৰু বহুদিন বাকী৷
আঠুৱা নতৰাকৈয়ে শুই পৰিলো
তেজশোহা ম’হবোৰো নোহোৱা হ’ল,বাহিৰত তেতিয়া শীতৰ উকমুকণি!
মাজৰাতি হঠাৎ সাৰ পাই গ’লো
মোৰ শৰীৰটোক আগুৰি এয়া চোন,এয়া চোন এজাক ৰক্তপিপাসু ম’হ!
৩ আৰু ৪ নৱেম্বৰ ১৯৪৩ চন কনচেনট্ৰেশ্যন কেম্পত
চল্লিশ হাজাৰ ইহুদীৰ ৰক্তাক্ত মৃতদেহৰ শাৰী,
অন্য এক কুৱলীসনা শীতকালৰে কাহিনী সেয়া
ৰক্তপিপাসু ম’হজাক তেতিয়াও আছিল আৰু এতিয়াও আছে,
হয়তো সলনি হৈছে তেজৰ সোৱাদ,
সলনি হৈছে ইউনিফৰ্ম,
সলনি হৈছে ৰাজনৈতিক আদৰ্শৰ,
কিন্তু ম’হজাক এতিয়াও আছে কাৰণ মানৱতাৰ বিলুপ্তিকৰণৰ হিৰন্ময় জয়ন্তীত
এয়াও যে আন এক কুৱলীসনা শীতকালৰেই কাহিনী৷
শীতৰ উজাগৰী ৰাতিবোৰত আমি বসন্তৰ সপোন ৰচো
শামুকবোৰে সাৰ পাব আৰু বসন্তৰ প্ৰথমটো কিৰণত
খোলা ভাঙি ওলাই আহিব এটা নতুন দিনৰ শামুক,বসন্তৰ শামুক
সেয়া হয়তো আন এটা কাহিনী
ফুল আৰু ভোমাৰাই কথা পতা কোনো বসন্ত কালৰ!
কিন্তু এয়া যে কুৱলীসনা শীতৰ নিশা
বসন্তৰ আগমনৰ বাবে এতিয়াও আৰু বহুদিন বাকী৷
(অৰুণাভ খাউন্দ
৮ নৱেম্বৰ ২০২০)

We’re Romeo and Juliet, We’re Bunny and Clyde, We’re the lovers of Teruel. Yes we’re the resistance. Can you define what is love? Ok let me try love isn’t a rocket science,love is neither eternal nor a taboo it’s simply a positive vibe or emotion developed in Homo sapians usually  after twenty. More specifically it’s a complex response produced by the hormone oxytocin which is secreated by the hypothalamus of a mature brain(usually after twenty). So never blame your heart while falling in love. She’s innocent. The real devil is the brain and anything which is created by human brain is natural. Hence love can’t be eternal. It’s simply a call of nature and anything natural can’t be taboo.

I’ve been working as a motivational speaker since months. I’ve so many clients mostly youths of my age. The most common thing in their tragic story is about their love life. Love has sucked their life, screwed them and make them what we commonly called as ” Chutiyaaa”(no offense please). Is this possible? Love is devil or what? How a positive vibe can ruined one’s life? I’ve asked these questions to me for several times and finally I got something. It may be helpful you or may not be. During your previous relationship you’ve listened so much of stupid commitments from your partner. All these commitments are so sweet but at the end of the day these commitments simply screwed you. My words are bitter but practical enough. If you can digest them it may help you. So it’s upto you. If you’re interested you can read the entire story or you can simply skip and listen ” Yeh Duniya Yeh Mehfil Mere Kaam Ki Nahin” with your gloomy eyes and runny nose. So the choice is yours.

While dealing with my clients in most of the time I found that problem arises due to their misinterpretation about love. Some people believe that love is divine,love is eternal,where there is love there is God and blah blah blah. On the other hand some people find it very difficult to accept the call of nature by considering love as a taboo. Love is a natural feeling more precisely a positive feeling. So like any other positive feelings (e.g. happiness, respect) it is natural and beautiful. But it can’t be eternal and can’t be a taboo. Before falling in love first try to admit it’s normal, it’s natural, it’s neither divine nor a taboo and try to avoid all these conspiracy theories about love. If you can perfectly understand it then it’ll be off course easy for you to deal with.

Now I want to ask you a question why we fall in love with a particular person not with everyone. I think the answer is compataliblity. Some people believe that love isn’t a trade. Yes off course love isn’t a trade. But to fall in love with someone he should meet our certain needs then only dopamine (the hormone for crush) is replaced by  oxytocin (the love hormone). So only after a successful trade hypothalamus triggers the oxytocin secreation. Everyone has a ideal type in their brain for their partners. But it’s too difficult to meet 100% of your requirements. In one word perfectness never exists. So we look for the most compatible option. But with time your beloved one may be changed (not physically but emotionally). Love exists for personality too. That’s why we can’t feel the same emotion towards a carbon copy with a contrasting personality. So it’s merely worthless to love that person. Your beloved one is now different not the same one once you loved. So first confess everything to your partner and make request to be the previous version. If it’s possible then fine and if not simply leave before the things get pretty ugly and ruin your life. Sometime you find someone more compatible and feel a more strong sense of attraction with the new person. Yes it’s natural and possible. Let it confess. You’ve full freedom to live your life with your own choice because at the end of the day your own satisfaction matters you the most. But never try to keep your partner in dark. Leaving your partner for a more compatible option is natural and better for both of you and it’s not betrayal but keeping your partner in dark is betrayal.

If your love is like an emotional bonding for you then let me clear you my dear friend this is not love this is a strong attraction more precisely an emotional addiction only. People love freedom and Independence. So in true sense a bonding can’t be loved whether it’s physical or emotional. An emotional bonding is accompanied by four evil feelings- expectations, responsibilities,rights and ego. Expectations are beautiful but they mostly hurt us. By nature people hate responsibilities as we want to live our life with full freedom. Where there is right ego and complain are always there and ego is alone capable to convert any beautiful thing into a ugly one within a fraction of second. There is always a fine line exists between love and possession(attraction). The first one is beautiful because it lacks these four evils but second one is extremely poisonous and evil.

If you can digest all these three arguments then now you’ve no fear for betrayal or to lose someone. Only a fearless soul can enjoy the beauty of life and love too. If you don’t have any fear to loose your partner then remember there are very less probability of mistakes from your side. So hopefully you’ll always remain compitable in your relationship. But sometimes mistake may be from the opposite site then it’ll be fine too because now you’ve no fear to loose someone. If there is no fear then there is no pain. Your love one is just like a beautiful breeze but not the oxygen molecules that allow us to live. Breeze is beautiful but it’s also possible to live without the breeze. Love is a kind of emotional luxury. If you’re with a compitable person then you’re lucky enough and of not then it’s fine may be in the future. Until you find the most compitable partner makes a lot of crush, try to write some sugar coated romantic quotes and poem and enjoy the beauty of your bachelor life in a wild manner. Once you fall in love you’ll be so happy but it’s also true that you’ll miss these beautiful and wild because love finally turn you into a domestic creature.

What we know is a drop,what we don’t know is an ocean. We live our entire life in illusion,we die in illusion. Infact life is an illusion and death too. Your bloody reality-on my foot. There is nothing like reality or pure truth. Everything is a illusion only. Truth have many versions like your truth or my truth. Your truth and my truth may be different from each other and may be contradictory. Everyone is interested to know the story of truth. Yes truth is a fucking beautiful story like a fairy tale that never exists.

Do you believe in good or evil?Let me explain there is nothing like good or evil. No one is white no one is black. Everybody has the fucking brown colour. Because we human being are a perfect cocktail of good and evil. Infact concept like good or evil never exists. My point of view of good may be differ from your point of view.

Do you believe in paranormal? Let me tell you paranormal is again a half truth. Our universe is not alone. There are infinite numbers of universe. You may call it parallel universe or something else. However what does a name says a rose by any other name will smell as sweet. Our universe has only four dimensions including time. But beyond time there are many more dimensions that we can’t think off. Therefore sometime you can’t understand the law of higher dimension world that can even manipulate our time and that’s why termed it as paranormal. Paranormal never exists it’s normal too but may differ from your point of view of normal.

Your concept of space and time is also a hoax. Most of us believe in karma. But the law of karma can also be manipulated. Effect for cause – Karma. If cause is the beginning point then effect is the end point and the line connecting these two points is our time. But if we travel in a velocity that is higher than the velocity of light than effect occurs earlier than the cause. It’s tough but we can’t call it impossible. Because it’s theoritically feasible. If effects occur earlier then your future can manipulate your past. Past,future,future,past a never ending cycle of tiktok and tiktok like the grandfather’s paradox. Let us assume you travel back to your past and kill your grandfather. If grandfather is killed by you in the past then how you’ll exist in the future to travel back and to cause the murder. Who kill your grandfather. If he’s alive then who was killed by you in the past? It’s a cycle. In this time cycle everything is connected but not scripted. Everything can be altered everything can be manipulated if not by you then by creature of higher dimension. So even time is not constant and true. Again an illusion again a hoax. If a creature of higher dimension can alter our time then our time must be different from their. In time travel,in Einstein- Rosenberg’s equation time of a time taveller also varies from the rest.

Time is a illusion,Space is a illusion, the concept Good and Evil is a illusion,truth is a illusion, time cycle is a illusion, I’m an illusion and you too. What we know is a drop,what we don’t know is an ocean.

জিঅ’ডাৰ্নো ব্ৰুণো নামতো হয়তো বহুতৰেই এটা পৰিচিত নাম৷যিসকলৰ বাবে এই নামটো অপৰিচিত তেওঁলোকৰ জ্ঞাতাৰ্থে সংক্ষিপ্ত কৈ জনাই থও যে জিঅ’ডাৰ্নো ব্ৰুণো এজন ইটালীয়ান মূলৰ দাৰ্শনিক আছিল আৰু ১৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে সমগ্ৰ মানৱ সভ্যতাক লজ্জানত কৰি ৰোমান কেথেলিক সকলে গীৰ্জাৰ নিৰ্দেশত ব্ৰুণোক জীৱন্তে অগ্নিদগ্ধ কৰি নৃশংস হত্যা কৰিছিল৷এজন দাৰ্শনিক কেনেকৈ ধৰ্মৰ শত্ৰুত পৰিণত হ’ল?গীৰ্জাই কিয় ব্ৰুণোক এনে ভয়াবহ আৰু অমানবীয় শাস্তি প্ৰদান কৰিলে?আপুনি শুনিলে হয়তো আচৰিত হ’ব যে গীৰ্জাৰ প্ৰতিষ্ঠিত ধৰ্মৰ কিছু দৰ্শন(যেনে-যীশু খ্ৰীষ্টৰ ঐশ্বৰিকতা,ভাৰ্জিন মেৰী) আদিৰ বিৰোধিতা কৰি কিছু নিজস্ব দৰ্শনৰ সৃষ্টি কৰাৰ অপৰাধতেই(?) এজন প্ৰগতিশীল দাৰ্শনিকে মধ্যযুগৰ ধৰ্মগুৰুসকলৰ ধৰ্মান্ধতাৰ সন্মুখত নিজৰ প্ৰাণ বিসৰ্জন দিব লগীয়া হৈছিল৷কিন্তু কিয় এই ধৰ্মান্ধতা?বাইবেলৰ নিউ টেষ্টামেনৰ পৃষ্ঠা লুটিয়াই চালেই এই ধৰ্মান্ধতাৰ কাৰণ পোহৰলৈ আহিব আৰু সেয়া হ’ল Blasphemy (ঈশ্বৰ নিন্দাক অসমীয়া ভাবানুবাদৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিছো যদিও বিজ্ঞ সকলৰ মতামত আশা কৰিলো) ৰ বিৰূদ্ধ নিউ টেষ্টামেনে গ্ৰহণ কৰা সবল আৰু অমানবীয় স্থিতি৷ Blasphemy বা ঈশ্বৰ নিন্দাৰ আভিধানিক অৰ্থ হ’ল মূখ্যত ধৰ্মীয় বিশ্বাস,দৰ্শন,ঈশ্বৰ,ধৰ্মপ্ৰচাৰক আদিৰ বিৰোধিতা কৰা বা সেই সম্পৰ্কে প্ৰশ্নৰ উত্থাপন কৰা ৷নিউটেষ্টামেনত ঈশ্বৰ নিন্দাক এক অক্ষমণীয় অপৰাধ বুলি অভিহিত কৰাৰ বিপৰীতে ইছলামত ঈশ্বৰ নিন্দাৰ একমাত্ৰ শাস্তি ৰূপে মৃত্যুদণ্ডৰ বিধান প্ৰদান কৰিছে৷

জিঅ’ডাৰ্নো ব্ৰুণো এটা উদাহৰণ মাত্ৰ৷মধ্যযুগত ঈশ্বৰ নিন্দাৰ অপৰাধৰ বাবে চৰম শাস্তিৰ সন্মুখীন হোৱা ব্যক্তিসকলৰ তালিকাখন যঠেষ্ট দীঘল৷কিন্তু গভীৰ পৰিতাপৰ বিষয় এয়ে যে আজিৰ এই উত্তৰ আধুনিক যুগতো পৃথিৱীৰ বহু গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিকো এনে মধ্যযুগীয় মানসিকতাৰ চিকাৰ হৈ আছে৷একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকতো পৃথিৱীৰ সৰ্বমুঠ ৭২ খন দেশত ঈশ্বৰ নিন্দাৰ বিৰূদ্ধে শক্তিশালী আইন আছে আৰু ইয়াৰেই অধিকাংশ দেশেই তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ভাবে গণতান্ত্ৰিক(?) আধুনিক ৰাষ্ট্ৰ৷এই ৭২ খন দেশৰ ৫৯ খনৰ আইনী ব্যৱস্থাই ঈশ্বৰ নিন্দাক এক অক্ষমণীয় অপৰাধ ৰূপে স্বীকৃতি দি দোষীৰ বিৰূদ্ধে দীৰ্ঘকালীন কাৰাদণ্ডৰ বিধান দিছে৷আমাৰ চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ পাকিস্তান আৰু ইৰাণৰ আইনী ব্যৱস্থাই ঈশ্বৰ নিন্দাৰ অপৰাধত অভিযুক্ত অপৰাধী সকলক চৰম শাস্তি(মৃত্যুদণ্ড) বিহাৰ পোষকতা কৰে৷মধ্যপ্ৰাচ্যৰ একাংশ দেশত এনে অপৰাধীক আজিও ৰাজহুৱা স্থানত চাবুকেৰে কোবোৱা হয়৷১৮৮৬ চনত তদানীন্তন ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ভাৰতবৰ্ষত ঈশ্বৰ নিন্দাৰ বিৰূদ্ধে আইন প্ৰণয়ণ কৰে য’ত অপৰাধীৰ শাস্তি আছিল দহবছৰৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড৷কিন্তু পৰবৰ্তী কালত স্বাধীন ভাৰতৰ আইনী ব্যৱস্থাই এই আইন কিছু শিথিল কৰি কেৱল কোনো ধৰ্মৰ প্ৰতি ঘৃণাপূৰ্ণ বক্তব্যকহে অপৰাধ ৰূপে স্বীকৃতি দিয়ে ফলশ্ৰুতিত ভাৰতবৰ্ষত ধৰ্ম সম্পৰ্কীয় যুক্তিবাদী তথা শালীন আলোচনা-সমালোচনাৰ পথ প্ৰশস্ত হৈ পৰে৷ব্ৰুণোৰ দৰে অসংখ্য প্ৰশ্নকাৰী বা সমলোচকক এসময়ত জীৱন্তে অগ্নিদগ্ধ কৰা ইউৰোপৰ আইনী ব্যৱস্থা আজি ধৰ্ম সম্পৰ্কীয় আলোচনা-সমালোচনাক লৈ যঠেষ্ট উদাৰ৷ঈশ্বৰ নিন্দাকলৈ পৃথিৱীৰ অন্যান্য ধৰ্মসমূহতকৈ ইব্ৰাহীম মূলৰ ধৰ্ম(ইছলাম,খ্ৰীষ্টান,ইহুদী)সমূহ ঈশ্বৰ নিন্দাক লৈ যঠেষ্ট সজাগ আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াশীল৷একাধিক অভ্যান্তৰীণ বিপ্লৱ,দুখনকৈ মহাসমৰ,ছোভিয়েটত সমাজবাদৰ উত্থান,প্ৰগতিশীল আৰু বৌদ্ধিক আন্দোলন,গোলকীকৰণ আদিৰ দৰে একাধিক ৰাজনৈতিক,অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক কাৰকৰ যুটীয়া প্ৰভাৱৰ ফলশ্ৰুতিত আজি ইউৰোপৰ খ্ৰীষ্টান সংখ্যাগৰিষ্ঠ দেশসমূহ ধৰ্মীয় ক্ষেত্ৰত যঠেষ্ট উদাৰ আৰু প্ৰগতিশীল কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতে মধ্য প্ৰাচ্যৰ ইছলামিক ৰাষ্ট্ৰ সমূহৰ আইন আজিও ঈশ্বৰ নিন্দাৰ ক্ষেত্ৰত যঠেষ্ট কঠোৰ আৰু ৰক্ষণশীল৷

মধ্যপ্ৰাচ্যৰ ইব্ৰাহীম ধৰ্মৰ সৈতে ভাৰতীয় উপমহাদেশত উৎপত্তি হোৱা ধৰ্মসমূহ যেনে হিন্দু বা সনাতন,বৌদ্ধ,জৈন ধৰ্মৰ আদিৰ এক মূল পাৰ্থক্যই হ’ল এই ধৰ্মসমূহৰ মূখ্য ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহে ঈশ্বৰ নিন্দা সম্পৰ্কত যঠেষ্ট উদাৰ আৰু ধৰ্ম সম্পৰ্কীয় যৌক্তিক আৰু শালীন আলোচনা এই সমূহ ধৰ্মত বৈধ৷উদাহৰণস্বৰূপে সনাতনৰ ভাগৱত গীতাত শ্ৰী কৃষ্ণৰ প্ৰতিটো যুক্তিয়েই অৰ্জুনে বিনা প্ৰতিবাদে মানি লোৱা নাছিল৷অৰ্জুনে কৃষ্ণৰ সৈতে প্ৰশ্নৰ মাধ্যমেৰে তৰ্ক-বিতৰ্ক কৰি হে এক সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল৷ইতিহাসে ৰিঙিয়াই অতীজতে সনাতনী ৰাজদৰবাৰত শাস্ত্ৰজ্ঞ পণ্ডিত সকলে ধৰ্মীয় দৰ্শন কেন্দ্ৰিক তৰ্ক যুদ্ধত লিপ্ত হৈছিল৷শ্ৰী কৃষ্ণৰ গোবৰ্দ্ধন লীলাৰ দৰে পৌৰাণিক কল্পনাপ্ৰসূত আখ্যানেও ইন্দ্ৰপূজাৰ পৰিবৰ্তে প্ৰকৃতিৰ উপাদান গোবৰ্দ্ধন পৰ্বতক পূজা কৰাৰ দৰেই এক প্ৰতিবাদী আৰু প্ৰগতিশীল দৰ্শনকহে উপস্থাপন কৰে৷বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰক গৌতম বুদ্ধক কোনোৱে নাস্তিক,কোনোৱে নিৰশ্বৰবাদী আৰু কোনোৱে দাৰ্শনিক পণ্ডিতৰ আখ্যা দিয়ে৷ব্যক্তিগতভাবে মই বুদ্ধক সেই সময়ৰ প্ৰেক্ষাপটত এজন প্ৰগতিশীল দাৰ্শনিক বুলিয়েই ভাবো৷অসমত ভক্তিবাদৰ আন্দোলনৰ ধ্বজাবাহক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱেও একালৰ শাক্তপন্থী শ্ৰী শ্ৰী মাধৱ দেৱৰ সৈতে প্ৰথমাৱস্থাত ভক্তিবাদ আৰু শাক্তপন্থাৰ পৰস্পৰ বিৰোধী ধৰ্মীয় দৰ্শনক লৈ তৰ্কত লিপ্ত হৈছিল আৰু এই তৰ্কযুদ্ধত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সন্মুখত পৰাজয় স্বীকাৰ কৰি শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱে শাক্তপন্থা ত্যাগ কৰি তেওঁৰ শিষ্যত্ব স্বীকাৰ কৰে এয়াই আছিল অসমৰ ইতিহাসৰ প্ৰখ্যাত মণিকাঞ্চন সংযোগ৷সনাতন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দৰেই জৈন ধৰ্ময়েও ঈশ্বৰ নিন্দা আৰু ধৰ্মীয় দৰ্শন কেন্দ্ৰিক আলোচনা-সমালোচনাক লৈ পূৰ্বৰ পৰাই এক উদাৰ দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰি আহিছে৷
আশ্চৰ্য্যজনক ভাবে শেহতীয়াকৈ ভাৰতবৰ্ষৰ সনাতনী সমাজত মূখ্যত কিছু ৰাজনৈতিক আৰু আৰ্থসামাজিক কাৰণবশত ঈশ্বৰ নিন্দাৰ বিৰূদ্ধে কিছু কট্ৰৰ দৰ্শনৰ সৃষ্টি হৈছে যি আপাত দৃষ্টিত স্বয়ং সনাতন বিৰোধী৷অৱশ্যে ভাৰতবৰ্ষৰ আইনীব্যৱস্থাই সামগ্ৰিক ঈশ্বৰ নিন্দাৰ পৰিবৰ্তে কেৱল ঘৃণাসূচক বক্তব্যকহে অপৰাধ বুলি গণ্য কৰে৷ভাৰতবৰ্ষৰ সনাতনী সমাজত সৃষ্ট এই অসহনশীলতাৰ উৎপত্তি মাত্ৰ এটা দশকতে হোৱা নাই৷ঐতিহাস্যিক ভাবে ঔৰাংগজেৱৰ দৰে সাম্প্ৰদায়িক আৰু কট্ৰৰ ইছলাম শাসকৰ শোষণ আৰু নিৰ্য্যাতন,ব্ৰিটিছৰ আমোলত আমদানি হোৱা ঈশ্বৰ নিন্দা বিৰোধী আইনৰ পাৰ্শ্ব প্ৰতিক্ৰিয়া,ব্ৰিটিছে সিচি যোৱা সাম্প্ৰদায়িক বীজ,ধৰ্মৰ ভিত্তিত উপমহাদেশৰ বিভাজনৰ ৰক্তাক্ত ইতিহাস,নিম্ন সাক্ষৰতাৰ হাৰ,পংগু শিক্ষাব্যৱস্থা,ৰক্ষণশীল সমাজ ব্যৱস্থা আৰু সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিৰ(কমবেছি পৰিমাণে প্ৰায় প্ৰতিটো দলৰে) আদিৰ দৰে অসংখ্য কাৰকৰ সংযোগৰ ফলশ্ৰুতিত একবিংশ শতিকাৰ ভাৰতবৰ্ষত ধৰ্মীয় অসহনশীলতাই এক জটিল ৰূপ ধাৰণ কৰিছে আৰু ঈশ্বৰ নিন্দাক কেন্দ্ৰ কৰিও একাংশ নাগৰিক মাত্ৰাধিক প্ৰতিক্ৰিয়াশীল হৈ পৰিছে৷সাম্প্ৰদায়িক আৰু ঘৃণাসূচক মৰ্ন্তব্য কেতিয়াও সভ্য সমাজত আদৰণীয় নহয়৷কিন্তু শালীন ভাষাৰে ধৰ্মীয় দৰ্শন কেন্দ্ৰিক যৌক্তিক আলোচনা আৰু সমালোচনা কৰাৰ অধিকাৰ প্ৰতিখন গণতান্ত্ৰিক দেশে তেওঁলোকৰ নাগৰিকক প্ৰদান কৰা উচিত৷আধুনিকতাৰ মুখা পিন্ধা মালয়েছিয়াৰ দৰে দেশে ঈশ্বৰ নিন্দাৰ নামত ইছলাম বৰ্হিভূত উৎসৱত ইছলাম নাগৰিকৰ অংশগ্ৰহণক নিষিদ্ধ কৰাৰ লগতে যোগাসনৰ দৰে এক সাধাৰণ ব্যায়মকো ঈশ্বৰ নিন্দা বুলি অভিহিত কৰিছে৷ঈশ্বৰ নিন্দা নিয়ন্ত্ৰণৰ নামত একাংশ দেশে প্ৰণয়ণ কৰা এনে আইনে গণতন্ত্ৰ আৰু মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে৷গণতন্ত্ৰ আৰু মানৱ অধিকাৰ বিৰোধী এনে কিছুমান মধ্যযুগীয় বৰ্বৰতাৰ বিৰূদ্ধে বিশ্ব নাগৰিকসকল সচেতন হোৱা উচিত অন্যথা ধৰ্মীয় উন্মাদনাৰ নামত একবিংশ শতিকাতো সহস্ৰ ব্ৰুণোক পুনৰ ধৰ্মৰ ঠিকাদাৰসকলে ন্যায়িক পদ্ধতিৰে গণতন্ত্ৰৰ(?) নামত বলি দিব৷